Skinny Whales - Two cool cats

http://www.flickr.com/photos/36891195@N04/7301349982/in/photostream

http://www.homeguide.gr/amazing-coffee-table-daniel-peariman/

(h teleytaia apo "rear window")

                                              zhou xiaohu

Somebody That I Used to Know

They Walked In Line - Warsaw (Joy Division)

Και πάλι τα κομμάτια μου
μαζεύω διαλυμένος.
Μα πρέπει να βιαστώ,
σε λίγο πάω για δουλειά..

Reno Dakota - Magnetic Fields

Αυτο σκεφτομαι.τι πλασματα ειναι

οι γυναικες ;)

χοχοχο!!!! :D

λευκό μου γιασεμί έλλη πασπαλά

Γιατί η Ελληνίδα μάνα δε θ'αλλάξει ποτέ!

(φωτογραφία από τη πορεία στην Αθήνα τη Κυριακή,κάτι πιο επίκαιρο από τα render της Μαριάνθης,σ'έκραξα και σου άξιζε!:Ρ)

Τα Render της Εβδομάδας....

μπουχαχαχαχα....
Για τη Νάγια Με πολλή Αγάπη....:P

askhths me bibliaraki (o opwsdhpote!)

Piensa en mi

Il Postino soundtrack

..nai erwteythka mia fwtografia..!

μαλλί της γριάς!!pop corn!!

θέλω-θέλω-θέλω!!

Πειραματισμός

Μιλάμε για πολύ κάψιμο στο Render....  

Chinawoman - Russian Ballerina

ταλέντο από τη Πάτρα, αν και δεν ακούω αυτό το είδος μουσικής, αυτο το τραγούδι μου αρέσει πραγματικά,κάτι έχει να πει,ακούστε το.. Αυτό που έχτισες να μη χαθεί...:)

Μισώ το ξύπνημαααααααααααα!!!!! Μισώ να με ξυπνάνε......... :@:@
ΜΙΣΩ!ΜΙΣΩ!ΜΙΣΩ!

Καλημέρααααα και καλό μας μήναααα

by xenia!

Σάββατο,πτώμα μετά από 9 ώρες δουλειά αλλά πολύ ήρεμη κατά τ'άλλα.. Καλά να περνάτε με παρέα η' και με μόνη παρέα τον εαυτό σας... ;)

"alone we stand,together we fall apart" λοιπόν..

παρέα με freedom fm .. :s

Skinny Whales - Black Doors

Σάββατο βράδυ, αν και τo σιχαίνομαι λόγω της πολυκοσμίας οφείλω να παραδεχτώ πως όλα φαίνονται πιο ωραία αυτή τη μέρα.. είναι σαν αυτά τα πράγματα που λέμε πως αγαπάμε να μισούμε..Καλά να περάσουμε λοιπόν!:)

And when the weekend's here
It's time to drink some beer
And the work is left behind

΄

Είναι Παρασκευή λοιπόν,ξενύχτια με την καλή έννοια επιτέλους!;)

Ετοιμάζομαι να βγω βάζοντας ένα τραγούδι που αν και μελαγχολικό με εκφράζει αυτό το καιρό. (killers? περιέργο αυτό για μένα!) καλά να περάσετε!:)

Ξενύχτησα τόσες μέρες για το μάθημα σχεδιασμού του πανέτσου το οποίο ακυρώθηκε σήμερα! Γλυκόπικρα συναισθήματα γιατί είχα δουλέψει, ας είναι... θα απολαύσω τη μέρα μου! Καλημέρααααααα!

jj - still

Μου άρεσε πολύ γιατί παρ'όλο που ζούμε σε μια @#$%κοινωνία δε χάνουμε το χιούμορ μας...

I'll leave today

Cause there's nothing left to keep me here

I'll fade away

I'll turn my back and disappear

Γιατί αυτό το τραγούδι όσο καταθλιπτικό και να ακούγεται με κάνει να ταξιδεύω και να σκέφτομαι τα ωραία που έρχονται... :)

Το πτυχίο - Γιώργος Γελαράκης

This is how university life is!!

http://youtu.be/Lll-voUKiQU

Εργασία και Χαρά

Προφανώς η δράση του αρχιτέκτονα δεν είναι αποκομμένη από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής. Η σημερινή αρχιτεκτονική αδιαφορεί για αυτές και στρέφεται προς μια νέα συνθήκη, της σύγχρονης εποχής η οποία χαρακτηρίζεται από μια κουλτούρα υπερκαταναλωτισμού. Αυτή η διαλεκτική σχέση είναι αναμενόμενη καθώς η αρχιτεκτονική πάντα ακολουθεί το συμφέρον των ισχυρών. Στο σήμερα σε μια κοινωνία που βασίζεται στην ελεύθερη αγορά συμφέρον αποτελεί ο καταναλωτισμός. Πέρα όμως από την προώθηση της κατανάλωσης ο αρχιτέκτονας γίνεται ο ίδιος η μάρκα. Και την πρωτιά την παίρνει ο Rem Koolhaas όταν αναλαμβάνει να δημιουργήσει μια νέα εποχή στο χώρο του marketing της Prada. Στην πραγματικότητα ο αρχιτέκτονας δεν δουλεύει για τη μόδα «γίνεται ο ίδιος μόδα και συνεπώς μάρκα, εγγύηση για να σφραγίσει ένα κομμάτι της πόλης, ένα μουσείο, ένα κατάστημα, ένα νησί του Ντουμπάι ωσάν να ήταν ένα κοντομάνικο»[1].  Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Manhattan. «Είκοσι πέντε εκατομμύρια τετραγωνικών μέτρων εμπορικοί χώροι έχουν προβλεφθεί στο Μίντταουν, στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν, στη μελέτη επέκτασης του πανεπιστημίου Κολούμπια στο Χάρλεμ, που προκάλεσε την οργή των κατοίκων οι οποίοι απειλούνται με μαζικές εξώσεις […] είναι μια φαινομενική αντιδικία που έχει να κάνει με τη μετατροπή του Μανχάταν σε επώνυμη μάρκα, σε μια πλατφόρμα διασπαρμένη με αρχιτεκτονικά μνημεία προς κατανάλωση όπως ολόκληρο το σύστημα του σόπινγκ προς στο οποίο η Νέα Υόρκη μοιάζει να πλησιάζει και να απομειώνεται επικινδύνως. […] Μάζες κατοίκων εξωθούνται να μετακινηθούν αλλού, το Μανχάταν θα απολέσει τον πολύμορφο και λαϊκό χαρακτήρα που διατηρούσε για δεκαετίες μεταπολεμικά, η ζωή θα μετακινηθεί εκεί όπου οι κοινότητες και οι κάτοικοι έχουν περισσότερο χώρο για να εκφραστούν κα να ανασυγκροτηθούν. Και η αντιδικία γύρω από την αρχιτεκτονική θα παραμείνει στείρα, ανούσια, γιατί οι πόλεις έχουν φτιαχτεί από άλλη πάστα. Σίγουρα μπορεί να ενδιαφέρει τους οπαδούς των διαφόρων άρκισταρ -όρος αλιευμένος από ένα ιδιοφυές βιβλίο των Γκαμπριέλλα Λο Ρίκκο και Σιλβάνα ΜΙκέλι- το ποιος θα αναπαραστήσει καλύτερα την μεταμόρφωση του Μανχάταν σε πρωτεύουσα του σόπινγκ και των επώνυμων μαρκών, με την ψευδαίσθηση μιας μεταμοντερνικότητας διάφανης και συνειδητοποιημένης. […] και συνεχίζει παρακάτω ο Cecla με τη δήλωση του Rem Koolhaas […] σύμφωνα με την οποία ο μοναδικός προορισμένος σήμερα χώρος για τους πολίτες είναι το σόπινγκ, μοναδικός τρόπος έκφρασης της δημοκρατικής συμμετοχής.»[2]

---

[1]Celca, la Franco, Ενάντια στην Αρχιτεκτονική, Μετάφραση Μιτζάλης Νικόλας, Το Δόντι, Πάτρα 2009, σελ.35

[2] ό.π. σελ.23 - 24

Με αγάπη....

είναι το ιδανικότερο μου τραγούδι για πρωινό ξύπνημα.. Και ο αγαπημένος μου στίχος του τραγουδιού: "we mostly work to live,until we live to work" Μεγάλη αλήθεια...

Καλωσόρισμα...

Σε όλα τα νέα μέλη του blog αφιερώνω ένα αγαπημένο μου ρεμπέτικο κομμάτι, του Μάρκου Βαμβακάρη, για το καλωσόρισμα!! Καλά ξενύχτια να έχουμε και ας γράφουμε καμιά σκέψη, μην ανεβάζουμε μόνο βιντεάκια...